من آدم شادی نیستم! مردم فکر میکنن هرکس شاد نباشد، حتما غمگین است؛ اما من غمگین نیستم؛ روح آرامی دارم... میتوانم لحظه های زیبا را ببینم، مثل لحظه ای که آسمان زیباست، مثل وقتی که صدای پرنده های کوچک، گوش های آدم را می نوازد، می‌توانم نور را با تمام قلبم احساس کنم وقتی از لابلای درخت‌های زیبا به زمین می‌تابد می‌توانم ماه را با تمام وجود تماشا کنم و موسیقی‌های آرام شبانه را در سکوت شب بسیار دوست داشته باشم... می‌دانی؟ بعضی لحظه‌ها را هزاران بار مرور می‌کنم، گاهی با عمق کلام یک شعر مست می‌شوم و حتی اگر آنچه بر من گذشته، موهایم را سفید کرده باشد، دیگر برایم اهمیتی ندارد چرا که روحم آرام است، و از همه چیز، گذشته است...