کجاست؟! به‌راستی کجاست آن فردیت‌ها و تفاوت‌هایی که آدم‌ها را متمایز می‌ساخت؟! گویی همه تسخیراند در چرخه‌ای مخوف از ترندهای بی‌پایان و تقلیدهای بی‌اساس! می‌اندیشیدم؛ به چهره‌هایی که همه جنون‌وار به قالب و شمایلی یکسان تبدیل شده‌اند؛ ظواهر و سلایقی که جاهلانه و بی‌تأمل، یکسان و هم‌قواره شده‌اند؛ و اینک هولناک‌تر از هر تقلید بیرونی، تقلید افکار و دیدگاه‌های بی‌پایه‌ایست که درون آدم‌ها را وحشیانه تصاحب کرده‌است. تقلیدهایی که در پوسته‌ی ترندها، به‌واسطه‌ی موجی فراگیر، عمیق‌ترین لایه‌های احساسات، باورها و اندیشه‌ها را می‌بلعند. آن‌گاه جهان بدل به نمایشی سطحی از تکثیر بی‌شمار چهره‌ها و افکار تهی خواهد شد؛ چنان که آدمی خود حقیقی‌اش را از یاد برده و نسخه‌ای دست چندم از دیگران در جهانی بی‌هویت می‌شود و این‌گونه، آن من‌های محصور به فرد، زیر آوار یکسان‌سازی دفن می‌شوند.