من از آدم‌ها خسته بودم... تو آمدی و سکوتِ دنیا را شکستى. نه با حرف، نه با لبخند؛ که با حضورت. اما هنوز نمی‌دانم... آمدنت نجات بود یا امتحان؟! فقط می‌دانم بعد از تو، دیگر هیچ تنهایی‌ای شکلِ قبل را نداشت.