شیوا؛
در نگاهِ من تو ایرانی؛
خاکستری بر گونه‌ات؛ و غباری که، هیچ‌گاه با دست‌هایت پاک نشد.
7پسند0نقد0
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
22 روز پیش
از تمامِ شهر، فقط یک خیابان مانده؛ که هرشب، راهش را گم می‌کنم.
52
25 روز پیشهمه می‌گویند می‌گذرد؛ اما هیچ‌کس نگفت چقدر از ما، در این گذشتن، می‌ریزد.
61
یک ماه پیشاز بهار تقویم می‌ماند، از من استخوان هایی که تورا دوست داشتند.
90
یک ماه پیشعکسات را سوزاندم. حالا دودِ آن، سقفِ این خانه را سیاه کرده است.
91
یک ماه پیشحرفهایم، زخم‌هایی است که روی کاغذِ سفید، دهان باز کرده‌اند.
70
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده میشوند.