نووا
هر جمعه، پیرمرد برای همسرش صندلیِ روبهرو را خالی میگذاشت و دو فنجان میآورد.
گارسونِ تازهکار یک روز پرسید: «کی میاد؟»
پیرمرد لبخند زد: «او همیشه اول میرسه؛ قبل از من.»
0پسند0نقد0
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
یک ساعت پیش
راننده در میان جادهای تاریک، پشت یک چراغ قرمز ایستاد. اما هیچ تقاطعی وجود نداشت! هر چه میچرخید، چراغ قرمز همانجا بود. ناگهان متوجه شد که چراغ قرمز نیست، بلکه چشمهای درخشان موجودی است که در دل تاریکی، منتظر ترمز گرفتنِ اوست.
10
2 ساعت پیش«در هر انسان، جنگی در جریان است؛ بین کسی که میخواهد تمامِ دنیا را در آغوش بگیرد، و کسی که فقط میخواهد از خودِ خودش فرار کند.»
21
3 ساعت پیش«من در جستجوی خودم بودم، اما وقتی رسیدم، متوجه شدم که تمامِ مسیر را فقط با سایهای که از من جدا شده بود، طی کردهام.»
10
3 ساعت پیشدنیا به آدمهایی بدهکار است که شبها بیصدا میشکنند و صبح، لبخند میزنند.
20
3 ساعت پیش«امید، همان درختی است که در میانِ شکافِ یک سنگِ سرد، ریشه میدواند؛ نه چون سنگ را میشناسد، بلکه چون ریشهاش، راهِ دیگری بلد نیست.»
10
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده میشوند.