امروز، آخرین روزی بود که به امید فرصت داده شد. همه چیز سر جاش بود، ساعت، پنجره، سکوت، فقط یه چیز دیگه شبیه دیروز نبود؛ امیدی که سال‌ها منتظر بود، زمان اجازه ی رفتن را بدهد، حال بی خبر و اجازه رفته بود...