وقتی پاکت را باز کرد، فقط یک جمله داخلش بود: «امروز به خانه نیا.» خندید؛ فکر کرد شوخیِ بدی است و پاکت را روی میز گذاشت. عصر، وقتی به خانه برگشت، دید تمام وسایلش هنوز سر جایشان هستند، جز یک چیز: قاب عکس خانوادگی. پشت قاب، نامه‌ی دیگری پیدا کرد: «گفتم نیا؛ چون اینجا دیگر خانه‌ی تو نیست.» آن شب، برای اولین بار فهمید بعضی خداحافظی‌ها قبل از رفتن اتفاق می‌افتند.