سیه‌زمرد---مرگ--- در قلب بالاترین نقطه بلندترین کوه کاشته شده بود. از روزی که آن سنگ ارزشمند برانجا گذاشته شد، زندگی های مردم جوری نبود که بر آن عادت داشتند. همه راجع به زمرد‌سیاه، و کسی که آن را بر آنجا گذاشته بود، نادان بودند؛ تنها تغییر زندگی عادی انها بود که اگاهشان بودند. هرروزه، مردم با اشک هایی سوزان از درد، بر روی خاک می‌افتادند، و دگر‌ نفسی از انها بیرون نمی‌امد...