آخرین لحظه آخرین لحظه؟ مثه دیدار؟ یا شایدم وداع... آخرین‌ها هیچ‌گاه به معنی پایان نیستند؛ گاه می‌توانند به معنی جوانه زدن و گاه، همچون جریان رود کوچکی باشند، که در تلاطم آن است خود را به دریا رساند. آخرین لحظه‌ها مانند خاک مرده در جان می‌نشینند. گاه و بی‌گاه چون قاصدکی در دل پرواز می‌کنند. و در روز‌هایی گویی کتابی‌اند که در قفسه‌های ذهنت‌، تنها یک‌بار، ببین، فقط یک‌بار احساس آن ‌لحظه را التماس می‌کنی که بیابی؛ - اما کو؟ - نیست‌. - کجا؟ می‌خواستم بگویم که چقدر دوستش داشتم. چقدر قدرش را ندانستم. - رفت. - دِگر بغلش نکردم که. همین‌طور من را تنها گذاشت؟ لبانم را بر گونه‌اش ننشاندم‌، چطور دلش آمد برود؟ - دلش نیامد، وقتش آمد.