یگانه
آدم ها میآمدند و میرفتند، و من میان آنها به دنبال دوای دردم بودم غافل از اینکه آنها خود درد بودند.
2پسند0نظر0
فنجون
داستانهای دیگر این نویسنده
15 ساعت پیش
خواست من این بود که میان ذوق کلماتت بمیرم.
60
15 ساعت پیشکاش زودتر میفهمیدم که هیچکس بهتر از من مرا درک نمیکند.
20
24 روز پیشدارایی ما چیزی نبود جز رویا و امید.
112
24 روز پیشوقتی مرا آوار خاطرات کشت کجا بودی؟
90
یک ماه پیشهمه میگویند رفتهای؛ اما من تو را گوشه به گوشه خانه میبینم. تو را در حال آب دادن به گل ها میبینم، تو را رو به روی تلوزیون خسته و غرق خواب میبینم، هنوز هم هنوز است صدایت را حین بحث با مادربزرگ میشنوم، آن صدای آرام و متین که به خانه جان میداد. ببخشید که اگر نوه خوبی نبودم. خوب بخوابی پدربزرگ.
70