مهدی
من در اولین روزِ رفتنت گم شدم! از آن روز هرچه گشتم خودم را پیدا نکردم!
انگار هرآنچه در من زنده بود،با (تو) رفت!
4پسند0نقد0
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
یک ماه پیش
چه زیبا گفت: فاصله؛ کارِ تَن است...جان جدا نمی شود(آوین)
50
یک ماه پیشاگر سهم من از تمامِ دنیا؛ فقط همین ، دلتنگی باشد...! باز هم تمامِ عمر نام تو را در پناه قلبم مثلِ عزیزترین رازِ جهان حفظ خواهم کرد و من با خیالِ تو؛ پیر خواهم شد
41
یک ماه پیشهر جای زندگیم نگاه میکنم، تو هستی! اما خب...نیستی
80
یک ماه پیشگاهی تنها همدَمِ آدمی ، شَب است... همان که ، تمامِ ناگفته ها را بی آنکه بشنود ؛ میفهمد...
60
یک ماه پیشبی رحم ترین،آموزگار؛ روزگار بود... که اول امتحان گرفت؛ بعد بهمون درس داد! گاهی با یک اشتباه، نوزده نمیشی؛ صفر میشی... تاوانش میشود ، یک عمر (حسرت)
60
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده میشوند.