مهدی
من در اولین روزِ رفتنت گم شدم! از آن روز هرچه گشتم خودم را پیدا نکردم!
انگار هرآنچه در من زنده بود،با (تو) رفت!
3پسند0نظر0
فنجون
داستانهای دیگر این نویسنده
یک ساعت پیش
گاهی تنها همدَمِ آدمی ، شَب است... همان که ، تمامِ ناگفته ها را بی آنکه بشنود ؛ میفهمد...
00
2 ساعت پیشبی رحم ترین،آموزگار؛ روزگار بود... که اول امتحان گرفت؛ بعد بهمون درس داد! گاهی با یک اشتباه، نوزده نمیشی؛ صفر میشی... تاوانش میشود ، یک عمر (حسرت)
00
2 روز پیشیک سو تویی و حادثه ی چشم سیاهت یک سو منم و حسرت یک لحظه نگاهت؛ از حسرت دیدار همین قدر بدان که ... همرنگ شده بخت من و موی سیاهت(آوین)
50
2 روز پیشدر میان همه چیزِ این دنیا! من تنها یک چیز را خوب یاد گرفته ام؛ اینکه چطور در عینِ فروریختن، وانمود کنم که ایستاده ام!
30
2 روز پیشچه اندوه بزرگیست! دوست داشتنه کسی که باید هر روز بیشتر از دیروز فراموشش کنی و هرشب... بیشتر از همیشه دوستش بداری، انگار خداوند زیباترین عشق ها را فقط برای دلتنگی آفریده...
41