•☆اخترک☆•
غمها را به تاریکی بسپار و امید را برای سپیده نگه دار.
باشد که فردا، از آن روزهایی باشد که لبخند، بیدلیل مهمان دلت میشود.
1پسند0نقد0
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
2 ماه پیش
وطن، همان بوی نان گرم و خاک نمزدهای است که وقتی از هزار فرسنگ دور هستی، ناگهان در میان غریبهها، با یک تکه نان یا یک لبخند، تمام وجودت را پر میکند.
60
2 ماه پیشبرخی فصلها را برای رسیدن به بهار میخوانند، اما برخی فصلها را برای تمام شدنِ یک فصلِ گرم، میخوانند.
40
2 ماه پیش«ردِ پایی روی برف نمانده، اما زمین هنوز گرمِ خاطرهایست که در یخبندان، لرزید و آرام گرفت.»
51
2 ماه پیششب، آخرین سطرِ کتابِ امروز است؛ سطری که با آرامش خوانده میشود، نه با عجله.
30
2 ماه پیشتوافق اینقدر خوب پیش رفته که به زودی هزاران شهروند آمریکایی مهاجرت میکنن به ایران، منتها لباس نظامی تنشونه:))
20
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده میشوند.