+ بنظرت کی اول می‌تونه چاقو رو توی بدن اون یکی فرو کنه؟ - بنظرم من میتونم. + چرا تو؟ - چون من عاشقت نیستم!

- کجایی؟ هیچوقت نمیبینمت! - من همین جام، پشت کلماتم قایم شدم.

- تو که همیشه برنده بودی، الان چرا اینجایی؟ + هنوزم برنده‌ام، فقط این بار بخاطر فداکاریم در حق رفیقم برنده شدم. نه بخاطر آدم کشی!

- چرا اینجوری نگاهم میکنی؟ + چون نگاهت من رو یادِ کسی میندازه. - یادِ کی؟! + یادِ آدمی که بودی، وقتی عشق وجود داشت.

می‌گویند سکوت، نشانه آرامش است. دروغ می‌گویند. سکوت من، فریادِ فروخورده‌ای است که در گلویم گیر کرده. من در جمعیت گم نمی‌شوم، من از جمعیت پناه می‌برم. از چشم‌هایی که می‌خواهند بدانند پشت این چهره‌ی بی‌تفاوت، چه ویرانه‌ای برپاست. اگر بدانید چقدر با احتیاط قدم برمی‌دارم تا روی لبه‌ی این حقیقت راه بروم، شاید دیگر به من لبخند نزنید.