ملکه پنگوش ها 🐧✨
ناامیدی ؟ من ته چاه نشستم اما نوری نمیبینم که به دنبالش بیرون بیام، فقط صداهایی را میشنوم که میگویند این نور وجود داره.
5پسند2نقد0
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
12 روز پیش
«چند وقته که هفده سالته؟» با لبخندی مصنوعی پاسخ میدهد : «من هرگز هفتده ساله نشدم،»
71
15 روز پیشمن در پایان داستانم گیر افتادهام و هر خط کلمات تقدیر را دوباره ردیف میکنم بلکه پایانم مفهومی پیدا کند…
80
18 روز پیش«من هیچوقت جزئی از پیروزی های تو نبودم، اما به زودی به آخرین و تنها شکستت تبدیل میشم»
31
21 روز پیش«من اصلا تورو نمیشناسم! چطور باید بهت اعتماد کنم؟» «چون که من آخرین امید بشریتم، جنون صدایم بزن»
30
21 روز پیش«همهچیز رو صلحآمیز تموم کردیم، چون من شکلات شیری دوست داشتم و اون شکلات تلخ…»
60
نقدها
خیلی عالی بود ولی اگر «بیرون بیام» رو «بیرون بیایم» بنویسی خواننده خیلی بیشتر جذب میشه☕🔥
پس لحن رو ادبی ادبی تغییر بدم🐧💜 ممنونمممم پیشنهاد خوبی بود 🥹🫶🏻
یه فنجون میلک شیک نوتلا طلبت😔🍭
ژووونننن 😔💜 (عاشق این بازی کثیف فنجون میلکشیکم که درست کردم. 😂✨)