ملکه پنگوش ها 🐧✨
من در پایان داستانم گیر افتادهام و هر خط کلمات تقدیر را دوباره ردیف میکنم بلکه پایانم مفهومی پیدا کند…
8پسند0نقد0
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
12 روز پیش
«چند وقته که هفده سالته؟» با لبخندی مصنوعی پاسخ میدهد : «من هرگز هفتده ساله نشدم،»
71
17 روز پیش«من هیچوقت جزئی از پیروزی های تو نبودم، اما به زودی به آخرین و تنها شکستت تبدیل میشم»
31
20 روز پیش«من اصلا تورو نمیشناسم! چطور باید بهت اعتماد کنم؟» «چون که من آخرین امید بشریتم، جنون صدایم بزن»
30
20 روز پیش«همهچیز رو صلحآمیز تموم کردیم، چون من شکلات شیری دوست داشتم و اون شکلات تلخ…»
60
یک ماه پیش« من یک دفتر پر از ایده و یک قلم بدون جوهر دارم.» «جالبه، من هم یک مغز پر از فکر و یک قلب بدون احساس دارم.»
101
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده میشوند.