ملکه پنگوش ها 🐧✨
«چطوری تمام حرفاتون راجع به امید همین جملات پوچ و توخالیه ؟ امید برای چی ؟ فقط برای ادامه دادن ؟ پس زندگی کردن چی ؟»
5پسند0نقد0
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
12 روز پیش
«چند وقته که هفده سالته؟» با لبخندی مصنوعی پاسخ میدهد : «من هرگز هفتده ساله نشدم،»
71
15 روز پیشمن در پایان داستانم گیر افتادهام و هر خط کلمات تقدیر را دوباره ردیف میکنم بلکه پایانم مفهومی پیدا کند…
80
18 روز پیش«من هیچوقت جزئی از پیروزی های تو نبودم، اما به زودی به آخرین و تنها شکستت تبدیل میشم»
31
20 روز پیش«من اصلا تورو نمیشناسم! چطور باید بهت اعتماد کنم؟» «چون که من آخرین امید بشریتم، جنون صدایم بزن»
30
20 روز پیش«همهچیز رو صلحآمیز تموم کردیم، چون من شکلات شیری دوست داشتم و اون شکلات تلخ…»
60
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده میشوند.