فانتوم
یادبگیر رفیق...
در انتهای نهایتِ بینهایتِ درد، میخندی از ته دل!!
از آن خندهها که حک میشوند در عمق جانت؛ چرا که دیگر، روحی برای اشک شدن باقی نمانده. :)
6پسند0نقد0
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
6 ماه پیش
قبلاً میگفتم: «و علی هرکه را دوست داشت، دنیا از او گرفت!» فکر نمیکردم یه روزی بخوام بگم: «و علی، را که دوستش داشتیم، دنیا از ما گرفت!»
171
6 ماه پیشو در محل کارش شهید شد، علیای که میگفتند در پناهگاه است...! علی بودی و علیوار رفتی آقا جان... رهبر و آقا بودی و حال... همچون جدت شهیدی! و هیچکس به اندازه تو لایق این نام نبود! مبارکت باشد آقا جانم.. :)
160
6 ماه پیشو من از صبح های زودِ بعد از نیمه شبهای پریشان بدم میآید...
130
6 ماه پیشچقدر فحش خوردی و علی وار دم نزدی... چقدر تهمت شنیدی و علی وار سکوت کردی... چقدر توهین شنیدی و خار در چشم و استخوان در گلو صبر کردی... به تو چیزی جز شهادت نمیآمد آقای مهربانم... شهادتت مبارک :)
131
6 ماه پیشعهد کردم که به غم، فرصت جولان ندهم به شبِ تیره، مجالِ رخِ تابان ندهم من که لبریز زِ نورم، چه هراس از ظلمات؟ دل به ویرانگریِ سیلیِ طوفان ندهم ریشه در خاکِ امید است و سرم بر افلاک خارِ ذِلَت به شکوهِ گلِ بستان ندهم
101
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده میشوند.