دالیای سیاه

این فرصت تنها یکبار میتوانست نصیبش شود. نمیدانم تصمیم خبرنگار برای نشستن در جایگاه لق و کج مصاحبه خودخواهی پدرش یا تصمیم قاطع خودش بود؛ اما هر چه بود میتوانست او را به هالکت بکشاند. چه کسی دوست داشت با این قاتل زنجیرهای مصاحبه کند که این خبرنگار برای به دست آوردن فرصت مصاحبه، آن هم یک روز قبل از اعدام دالیا دست و پا شکسته بود؟ مگر نمیدانستند دالیای سیاه یک جهان را با ایدههای تاریکش آشوب کرده؟ مگر از چشمان بیتفاوتش بوی خطر به مشامشان نرسید؟