اگر دیدی میان ویرانه های خانه ای گل سرخی قد کشیده است، هرگز تعجب نکن ؛ ما اینطور دوام آوردیم.
مگر می شد به تو چشم دوخت و محو نشد...؟! تویی که صدهزار جام شراب شیراز در نگاهت پنهان کرده ای.
