نگاه میکنم به غم، که از غم بیشتر است ..

کاش زمان، لحظه ای امان میداد کاش ثانیه ها درنگ میکردند، کاش دقایق متوقف می شدند، و ای کاش زمان، برای لحظه ای هویت خویش را فراموش میکرد.. و من.. در آن لحظه فقط به عقب باز میگشتم، و بی هیچ محدودیت فضا و زمان، غرق در تماشایت میشدم...