مهدی❥
گل ها هم تحمل پژمرده شدن را ندارند اما در دل خاک، امیدی پنهان است؛ هر قطره اشک، نغمهای جدید میخواند، شاید روزی باد، عطر زندگی را دوباره به گلها هدیه کند و صبحی نو بیافرینند.
14پسند0نقد0
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
19 روز پیش
توی ازدحام مترو، دستت رو از لا به لای جمعیت پیدا کردم.. وقتی نگاه کردم، دیدم دارم دست غریبهای رو فشار میدم که شبیه تو بود.
70
یک ماه پیشو زندگیی که در دنیای دیگر منتظرش بود.. -تمام رویاهاش بود.
90
یک ماه پیشرویایش را کوبیدند.. در اخر گفتند تو عاجز از هر کاری هستی.
110
2 ماه پیشدور می اندیشید.. رویاهایش را سیر میکرد تا اینکه زندگی، هم خودش و هم رویاهایش را یکجا بلعید.
80
4 ماه پیش-میگفت : بی خداحافظی جدا شدیم و من ، مانند کودکی بودم که نبوسیده دفن شده بود ..
250
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده میشوند.