"عقل به دنبال تو و تو در حال فرار از آن هستی." _نامه ای به گنده‌گو‌ های مدرسه.

بی تکلیفی دردناک تر از تمام شدن است، زمانی که دیگر نمی‌دانی چه چیزی صدا کنی، کسانی که "خانه‌ات" بودن را؛

تمام عمرمان را برای پایان صبر می‌کنیم، به پایان اما که می‌رسیم شروع را ورق می‌زنیم.

اگر چیزی برای محافظت داشته باشی، یک نقطه ضعف داری. اگر چیزی برای محافظت نداشته باشی، نقطه قوتی نداری؛

"خود گویی و خود خندی" پس هنر من چیست اگر تنها تصور می‌کنم و اشک می‌ریزم؟