فنجون

خانه
درباره ما
رهانش‌ها

نمیدانم چرا ، اما شلوغ ترین مهمانی ها برایم مثل خلوت ترین… | پویا | فنجون

فنجون

خانه
درباره ما
رهانش‌ها

نمیدانم چرا ، اما شلوغ ترین مهمانی ها برایم مثل خلوت ترین هاست ؛نزدیک ترین راه برایم مثل فاصلهٔ کهکشان هاست هرچه راه میروم انگار دورتر میشوم .

8پسند0نظر0

برای شرکت در گفتگوها و نشان دادن پسند، از اپلیکیشن فنجون استفاده کنید.

داستان‌های دیگر این نویسنده

7 ماه پیش

معلق در میان زمان: در هر حال عقربه های ساعت زندگی رو به جلو حرکت می‌کنند ؛اگر منتظر بمانی عقربه ها بهت آسیب می‌زنند ، اگر هم به سمتشان بروی آسیب بیشتری میبینی .فقط گاهی عقربه ها را نگاه کن و از آن ها بیاموز که چگونه مسیر را طی کنی...

7 ماه پیش

روزی می‌رسد که فراموش میکنی، از خواب بلند میشوی و دست و رویت را میشویی و شروع می‌کنی به ادامه دادن . حتی بهش فکر هم نکردی گویی فراموش کرده ای که فراموش کردی...

10 ماه پیش

ولی وای از آن روزی که تماشای کارتون و سرسره بازی دیگر حال نداد و زندگی جدی شد؛ بسیار طبیعی بود اما نه برای من! عوضی ها بزرگ شدند و رفتند پی زندگی هایشان اما من هر روز قفسه های خاک خورده خاطراتم را گرد گیری میکنم.

10 ماه پیش

در نهایت زندگی به رهایی و رها کردن خلاصه میشه،انسان بعضی چیز ها را به راحتی بدست می‌آورد ولی به سختی از دست میدهد؛ از طرفی دیگر به سختی به دست می‌آورند و به راحتی از دست میدهند .