سٰایه؛
کاش میتوانستم خاک را کمی پس بزنم و ببینم تو هنوز هم لبخند میزنی؛ هنوز هم چشمانت جان دارند؛ دستت هنوز هم گرم است و قلبت در سینه میتپد،
آن موقع در آغوش بگیرمت و دیگر هرگز..
هرگز، تورا به خدا پس ندهم . .
12پسند0نقد0
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
20 روز پیش
- خیلی برام لازمه بودنت . . هوم . . خییلی ! اصلا برام مهم نیست ، هرکی هست هرکی نیست . .
10
یک ماه پیشهم پروانههای توی دلم دوباره دارن زنده میشن ، هم ستارههایی که توی چشمام بود . . مثکه یه مادری بچشو خیلی خوب تربیت کرده )))
60
یک ماه پیشچگونه انکارش کنم ، وقتي از دلِ من روییده ؟
40
یک ماه پیش- بگو ببينم ماه يه تيكه از توئه يا تو یه تيكه از ماه؟
101
یک ماه پیشبرایت در قلبم خانه ساخته ام ، ویرانش نکن .
50
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده میشوند.