نور خورشید روی چمن های سبز پارک افتاد او همچنان به صفحات کتاب زل زده است و با لذت تمام کلمات را می‌خواند گل های زرد و سفید دور او را پر کرده است پوست سبزه با چشم و موهای بلند مشکی اش انگار از دل طبیعت زاده شده است از کمی آن طرف تر پسری به او تیکه ای میپراند _ آتیش! خانم دانشمند . _ خودتم گفتی آتیشم پس بهتره با آتیش کاری نداشته باشی وگرنه می سوزونمتا. خیلی خوب بلد است جواب دیگران را بدهد . بخاطر همین است که دوسال تمام فقط به او نگاه میکنم ...