اَزریل؛
"راستش برای یه لحظه دلم میخواست عینکشو بردارم و تک تک ستارههای توی چشماشو بشمارم."
7پسند0نقد0
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
4 ماه پیش
کوروش بزرگ ما رو ببخش ! من ایرانی نیستم ، چون بهجای درود میگویم سلام و بهجای بدرود میگویم خداحافظ . من ایرانی نیستم ، چون روز کوروش بزرگ را نمیدانم ( ۷ آبان ) چون این روز فقط در تقویم کشور من ثبت نشده است . من ایرانی نیستم چون عربها به من آموختند به خوراک بگویم غذا ، در حالیکه خودشان به ادرار شتر میگویند غذا و من هم تکرار میکنم . من ایرانی نیستم ، چون عربها به من آموختند برای شمارش خودمان بهجای تن از نفر استفاده کنیم که واحد شمارش حیوانات است . من ایرانی نیستم ، چون عربها به من آموختند که بهجای گفتن واق واق سگ بگوییم پارس که نام وطنمان است . من ایرانی نیستم ، چون اعراب به من آموختند بگوییم شاهنامه آخرش خوش است چون در آخر شاهنامه ایرانیان از اعراب شکست میخورند . زمانی که عرب ملخ میخورد ، کوروش به هرکس به اندازه خانوادهاش گندم میداد . ( یعنی عدالت ) زمانی که عرب در بیابان بز میچراند ، کوروش نیمی از دنیا را گرفت . ( یعنی حکومت ) زمانی که عرب دختر را ننگ میدانست ، کوروش به بانوی ایرانی احترام میگذاشت . ( یعنی مردمپرستی )
1810
6 ماه پیشباشد که روزگار ظلم به سر آید و آفتاب برآید و حقیقت در چهرهی مردم بدرخشد و عشق آن سپیده دمی گردد که به سوی آن گام بر میداریم. _فریدون فرخزاد_
121
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده میشوند.