میرا 🎀
جسمم فقط دستگاه شکنجه ی من است
برای روحم قفسی ست
از تمام کردن همه چیز میترسم
و از ادامه دادن هم متنفرم
اما با این حال او تمام نفرتم از زندگی را از یادم میبرد و امیدی تازه به من میبخشد
9پسند0نظر0
فنجون
داستانهای دیگر این نویسنده
2 ماه پیش
واااای چشماش ، چشماش از ذهنم بیروت نمیره چشمامو میبندم یا هر کاری میکنم بازم اوت دوتا آبنبات جلوی چشامه
71
2 ماه پیشزندگی هیچ کس کامل نیست فقط ما هستیم که چشمامون رو بستیم تا روح مون رو با حسودی تسکین بدیم ...
80
2 ماه پیشوقتی کتابی که برای رسیدن کاراکتر ها به هم کلی گریه کردی و استرس کشیدی تموم میشه . _ نههههههههههههههههه. همچنان کتاب پایان ...
83
2 ماه پیش_ یعنی میگی تو عروسی خودمون بریم قائم بشیم؟ _ جمعیت هی به آدم حمله میکنن و باید همش احوال پرسی کنم فقط چند دقیقه . توروخدا . _ باشه پرنسس تو همیشه میگی ما به جاییمیرسیم که باید برسیم . _ حیحی .
61
2 ماه پیشدیدم چگونه با ناراحتی نشستهاست. کنارش نشستم دستم را روی شانه خش گذاشتم _ ببین حتی کوه هم یه موقع هایی ابری میشه ، پس به خودت اذاب نده . ببار . تو نباید احساستو سرکوب کنی . _ ویولت خیلی بهم فشار اوردی ، چرا اینکارو باهام کردی ؟ چرا ترکم کردی؟. _ من ترکت نکردم زیدن. _ این مواقع که تو بیهوش بودی روزام اندازه سال میگذشت. آرام آرام بغض هر دویمان ترکید . _ من اون عوضی رو میکشم ویولت ...
51