صبح زود، پیامی از سوی او برایم آمد . . با همان دغدغه‌ی همیشگی و لحن نگران ؛ - این بی‌خوابی‌ها تو را از پا در می‌آورد! +عزیزکم، چه کنم؟ شب‌ها هزاران فکر و مشغله دارم . . با آسمان تا سحر هم‌صحبت شدیم؛ او از ماه و ستارگان سخن گفت و من از تو . .:)