و در یکی از نامه هایش برای او نوشت . . خاکستر این کارزارِ بی امان ، گر تیری زهرآگین تنم را بدرد و جانم را به لب رساند ، و بارقه ی حیاتی دیگر در دلِ این هنگامه ی خونین به من ارزانی گردد ، نخستین خواهشم ، آخرین گفتارم ، این خواهد بود که ، ای جانِ جهان ، ای پناهِ من ، گواه باش که چه عمری ، چه لحظه ای ، چه دمی ، دوستدارِ وجودِ نازنینت ، آوای دلنشینت ، و سرتاپایِ وجودت بوده ام و هستم . . در این نبردِ شوم و تیره ، اگر موشکی تنم را بی جان کند ، یا به هر روشی جانم ستانده شود ، اگر اندکی دیگر نفس کشیدن مجال یابم ، خواهم که فریاد برآورم ، دوستت دارم. -آ.ل.ر