احتمالاً از من متنفری. حق هم داری. من هم از آدم های احمق که عشق را می‌یابند و قدر آن را نمی‌دانند متنفرم. من هم از خودم متنفرم.

من یه آتئیستم که از سر عجز و ناتوانی تورو از خدا می‌خوام.

بارها به آن لحظات فکر کردم و هر بار در حسرت چیزی که بودیم سوختم.

در همان تاریخ دوباره دیدمَت. بار اول سراسر شوق بودم. بار دوم سراسر درد و زجر. اما تو همان بودی، حتی زیباتر از قبل.

نمی‌دانم چگونه احوالم را وصف کنم. اندوه درون سینه ام کلمات را بلعیده.