سٰایه؛16 اسفند 1404آنگاه که همه چیز به تباهی میگرایید، تنها پندارِ روی تو بر این روحِ فرسوده پرتو افکند. تویی آن بندرگاهِ امن در طوفانِ ملالِ هستی؛ و من،تنها با تو، زنده میمانم..7پسند0نظر0برای شرکت در گفتگوها و نشان دادن پسند، از اپلیکیشن فنجون استفاده کنید.باز کردن در اپلیکیشن