و آن غریبه آشنا برای من و تو ، یک فرد زخمی ماند! شاید اگر آن شب‌های روشن نام او را می‌فهمیدیم ، مرهمی می‌شد برای درد و خونریزی.های زخممان! آه ناستِنکا ، تو مگر کور بودی؟