کودکی که از بدو تولد چیزهایی را می‌بیند، آن‌ها را عادی می‌خواند؛ عجیب و معمولی بودن را چشم ما نمی‌سازد، بلکه جمعیت تعیین می‌کند، انسان حقیقت را همان می‌پندارد که همه بر آن مهر تایید زده‌اند.