چایی ام را سر میکشم.سرد شده است.پوزخندی میزنم.فرصت های زندگی هم همین است.اگر دیر بجنبی و بگذاری برای بعد،دیگر به درد نمی خورند.یخ می‌کنند.دیگر بهت نمی چسبند و نمی‌توانی ازشان لذت ببری .