بیگانه
دلتنگ که میشوی.. شب را آرام میگریی، ماه میشود همدمت؛ ستارهها واژههای نانوشته احساس تو را تا سحر در دل آسمان نقش میزنند.
9پسند0نقد1
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
یک سال پیش
ﻣﻦ ﻛﺠﺎ ﺑﺎران ﻛﺠﺎ ﺑﺎران ﻛﺠﺎ و راه ﺑﻰ ﭘﺎﻳﺎن ﻛﺠﺎ آه اﻳﻦ دل دل زدن ﺗﺎ ﻣﻨﺰل ﺟﺎﻧﺎن ﻛﺠﺎ ﻫﺮﭼﻪ ﻛﻮﻳﺖ دورﺗﺮ دل ﺗﻨﮓ ﺗﺮ ﻣﺸﺘﺎق ﺗﺮ در ﻃﺮﻳﻖ ﻋﺸﻖ ﺑﺎزان ﻣﺸﻜﻞ آﺳﺎن ﻛﺠﺎ!
71
یک سال پیشآلیس: لطفا به من بگو از کدوم راه باید برم؟ گربه: بستگی به این داره که کجا می خوای بری. آلیس: خیلی برام مهم نیست کجا برم. گربه: پس مهم نیست از کدوم راه بری.
80
یک سال پیشتو قامت یک اسیر سرم رو به دامنت بپذیر نجابتت چه اصیل لطافت یه نسیمی که می وزید جاریه ریتم بیا هم پیاله بادیه شیم ببین از همین زاویه دید میشه از الان تا ابد قافیه چید.. . . #یاس
60
یک سال پیشزندگی هدف نیست! مسیر است پس باید از آن لذت برد...
60
یک سال پیشسلام بر تاریکی های درون، جایی که سایهها سرودهای خاموش را میخوانند. قفلهای قلب را باز میکنم، و در دل شب، رازهای ناگفتهام را به نرمی فریاد میزنم. من، در این سکوت، صدای واقعی خود را میجویم.
80
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده میشوند.