نَوا …
خشمش مانند فوران اتش فشان ترسناک و هولناک بود
این دفعه حتی وحشتی تر هم شده بود و چشمانش رنگ خون گرفته بود
چاقوی تیز در درستانم را محکم فشار می دادم و سعی می کردم ان را پشت کمرم پنهان کنم
ناگهانی حمله کرد و جیغی از شدت ترس زدم …
6پسند0نظر0
فنجون
داستانهای دیگر این نویسنده
3 روز پیش
میدانی من تا دیروز فکر می کردم دنیا بی رحم است اما اکنون می فهمم هیچ چیزی بی رحم تر از خودم نیست ان هم به خودم …
40
3 روز پیشهر یک از ادم های اطراف را می نگرم تنها چیزی که برایم نامفهوم است ظاهر و چهره انهاست اما قصه هایی در میان پیچ و خم صورتشان اشکار است ؛ چشمانی مملو از فریاد دارند . رنجی عمیق در پس پرده لبخند هایشان خوابیده … میخواهند پنهانش کنند ، منتها زیادی نمایان است . بازیگران قهاری هستند ادم ها …ولی این خطوط عجیب پهنان نخواهد ماند …
30
8 روز پیشروز ها و شب ها می گذرند … اما بعضی روز ها ، از جنس زمان نیستند . یک روز است که هر سال از کنار همه روز ها عبور می کند . اما برای من ، همان اغاز ِ همه چیز است . همان روزی که جهان ، بی انکه بداند ، بهترین هدیه اش را به من داده بود .
41
10 روز پیش_ دوستش داری ؟ _ نه _ پس برو _ نمیشه _ چرا ؟ وقتی عاشق نیستی _چون نمیخوام عاشق باشه …
20
10 روز پیشسرد ترین دل ها هم با حضور نور دوست داشتن کسی ارام ارام گرم می شود
70