دلم پر است . دلم فریاد می‌خواهد. احساس پوچی ولم نمی‌کند. خسته ام . خیلی خسته . چشمم می‌خورد به آن . بوی عطر می‌دهد . بغضم می‌ترکد. چشم هایم خیس اشک می‌شوند. هق هق میکنم . فقط یک جمله میتوانم بگویم :《من ... منو هم ... مثل ... مثل حُر قبول میکنی؟ 》