مسافر زمان
می نویسم.
از چشمانی که نديدمشان.
اما میدانم که چشمانش،به زلالیِ آب،
و روشناییِ روز است.
12پسند0نظر0
فنجون
داستانهای دیگر این نویسنده
10 روز پیش
"عقل به دنبال تو و تو در حال فرار از آن هستی." _نامه ای به گندهگو های مدرسه.
41
16 روز پیشبی تکلیفی دردناک تر از تمام شدن است، زمانی که دیگر نمیدانی چه چیزی صدا کنی، کسانی که "خانهات" بودن را؛
40
25 روز پیشتمام عمرمان را برای پایان صبر میکنیم، به پایان اما که میرسیم شروع را ورق میزنیم.
100
یک ماه پیشاگر چیزی برای محافظت داشته باشی، یک نقطه ضعف داری. اگر چیزی برای محافظت نداشته باشی، نقطه قوتی نداری؛
91
2 ماه پیشآدمهای بد زمانی رو برای فکر کردن به بد بودنشان صرف نمیکنند.
81