خمیازه‌ای میکشم.چشم‌هایم میسوزد.با دستم میمالمشان.نه،من نباید کم بیاورم.نباید بخوابم.چشم‌هایم را از تلویزیون بر نمیدارم.اگر چشم‌هایم زبان داشتند،به جدم قسمم میدادند که:ساعت۲صبح است و بروم بخوابم؛اما با دیدن تلویزیون خواب از سرم میپرد:زدییمم،موج جدیدد