نَوا …
پیرزن با ان چشمان ضعیفش مشغول سوزن نخ کردن بود
ناگهان سوزن مانند شمشیری رها شده محکم درون انگشت کوچکش فرو رفت
پیرزن لبخندعجیبی زد و با نگاه به جنازه روبه رویش گفت : وقت دوختن لب های قلوه ای ته مادر
6پسند0نقد0
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
15 روز پیش
قلبش مچاله شد از تمام ترک های ریز و درشت روحش روحش تکه تکه شد از تمام خورده ریز های قلبش
30
15 روز پیشحسرت کلمه ایست که یاداور تمام نداشته هایت ، تمام نرسیدن هایت ، تمام غم هایت است
20
15 روز پیشهر چیزی ازرش جنگیدن نداره شاید چون زمان عجوله ، بی رحمه …
30
15 روز پیشمن مانده ام و دنیایی که مرا نمی فهمد مرا می بیند ، می شنود ، لمس می کند اما نمی فهمد …
50
16 روز پیش«زندگی» های متفاوت ؛ «تجربه»های متفاوت ؛ «راه» های متفاوت اما ، «پایان» هایی مشابه هم انتهایی اشنا با سودی زیان دار …
10
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده میشوند.