فنجون

کاش میشد دستانش را گرفت در چشمان براقش زل زد و برای لحظه… | 💜[بوراشی]💜 | فنجون

کاش میشد دستانش را گرفت در چشمان براقش زل زد و برای لحظه لحظه‌ی بودنش جان داد...

5پسند0نظر0

برای شرکت در گفتگوها و نشان دادن پسند، از اپلیکیشن فنجون استفاده کنید.

داستان‌های دیگر این نویسنده

دوست داشتنش عجب لذتی به من میدهد که از اعماق وجودم می‌خواهم تا ابد در همین لحظه‌ها زندگی کنم...

زندگی را هرگونه که بگیری،همانگونه خواهد گذشت،پس سخت نگیر تا راحت بگذرد...

اشک از گوشه‌ی چشمانش سُر خورد،دیگر توان تحمل کردن نداشت،سرش را در بالشت فرو کرد و برای تمام روزهای قوی بودنش گریست...

میخواهم برایت بنویسم چقدر دل‌تنگ تو هستم با چه کلمه‌ای شروع کنم؟

در لحظه‌ای نگاهم به نگاهش گره‌خورده،نتوانستم نگاهم را بدزدم،به چشمانش زل زدم،همانجا فهمیدم دلدادگی شروع شد...