یکی از لحظاتی که دوستشان دارم تاریکی هایی هستند که میتوانم تماشایشان کنم. یعنی همان لحظاتی که بعد از خاموش کردن چراغ طولی نمیکشد تا اصطلاحا چشمم به تاریکی عادت کند. اما من فکر نمیکنم تاریکی عادت بشود. میتوان تماشایش کرد. میتوان مثل بوم بر رویش کشید.