♡نورماه♡
بارانِ بیصدا بر شیشهها میلغزد و رد انگشتهای مهآلودش، شبیه اشکهای خشک شده به جا میماند.
روی میز، عکسی قدیمی خوابیده که لبخندهایش زیر گرد روزها گم شدهاند.
سکوت، سنگینیاش را بر دیوارها میکوبد .....♡
10پسند0نظر0
فنجون
داستانهای دیگر این نویسنده
5 ماه پیش
زیبا.... دست هایم را بگیر.... بیا باهم از دل زمستان عبور کنیم..... دلم آغوش بهار را میخواهد.....🌱⛄ (بعد چند روز برگشتم حال روحیم اصل خوب نبود توی این مدتی که نبودم ببخشید...♡)
112
5 ماه پیشمن کیستم....؟؟ من انسانی هستم.....که به هرچه خواستم.... نرسیدم.... هرچه دویدم دورتر شدم....:)
80
5 ماه پیشدوستان (در آغوش مه...)به پایان رسید ممنونم از دوستانی کهحمایت کردن و نظر دادن....♡
60
6 ماه پیشچشم هایت مرا تبدیل به شاعر کرد.... مگرنه مرا چه به شعر و شاعری..؟؟ پلک زدی... بیت به بیت شعر هایم... ردیف شد....:)🌱❄
110
6 ماه پیشچطوری داستامون رو اینجا معروفی کنیم...؟؟ (میشه بگید...)
41