پیشی
روی نیمکت پارک نشست و نفس عمیقی کشید.
زیر آن با خطی کمرنگ نوشته شده بود: "منم همینجا منتظر بودم، سال ۱۳۶۵."
12پسند1نظر2
فنجون
داستانهای دیگر این نویسنده
4 ماه پیش
در پایان نامه نوشت: زندگی کردن برای آدمهایی که زیادی به همهچیز اهمیت میدهند، سختتر است.
314
5 ماه پیشاز ادمای بی ذوق متنفرم. زیر بارون راه نمیرن چون خیس میشن. روی چمن نمیشینن چون لباساشون کثیف میشه. گل نمیخرن چون از نظرشون فرداش خشک میشه میندازنش دور. این ادما لذت زندگی کردنو ازتون میگیرن و کم کم شمارو شبیه خودشون میکنن...
214
5 ماه پیشقهوه اش را تمام کرد و گفت: "چطور انقدر خوب دیگران را دلداری میدهی؟ " خندیدم و گفتم حرفایی را میزنم که دوست داشتم دیگران ب من بگویند...:)
284
6 ماه پیشدلیل تمام استرس و اضطراب و افسردگی هایمان این است که وجود خودمان را نادیده می گیریم و برای راضی کردن دیگران زندگی میکنیم ...!
252
یک سال پیشهر صبح جلوی آینه لبخند میزد، مبادا کسی بفهمد دیشب دوباره گریه کرده.
282