تو را در کوچه‌های بی‌عبور نام بردم در میان دیوارهایی که فراموشی را نفس می‌کشیدند و سایه‌ات بر پوست سردم سقوط کرد تو را نه آن‌گونه که زبان می‌گوید بلکه آن‌گونه که زخم می‌فهمد دوست داشتم شب چیزی جز امتداد تو نبود و مرگ فقط نامِ دیگرِ دلتنگی‌ام بود.