نفس
مگسکی،
وِز وِزکنان،
میان سرم
از شاخه ی خیال
خرمای شهدآلود عشقم را
به آرامی مکید
گویی شراره های عشق به کندی
به دستان زمختی دریده شد
من پروانه عاشقی به دور شمع نبودم و نبودم
کی درهم تنیده شد پوست زنانه ام به سیلی های سرخ شلاقت
5پسند0نظر0
فنجون
داستانهای دیگر این نویسنده
7 ماه پیش
*"ماهی شدم که در دلِ طوفان شنا کنم، موجی شدم که با تبِ دریا فنا شوم. رقصان به روی ناز نسیمِ بهارِ تو، تا بیقرار در دلِ نیلوفرت رها کنم. بیتاب و بیقرار و سبکبار چون خیال، گمگشتهای که در شبِ رویا صدا کنم."*
70
7 ماه پیشروز ها گره های کور یک طرفه اند تکه تکه که نه مابین شب کارگاه های محکم به شکل هشت
50
7 ماه پیشآتشم بزنید اگر صندلی کتابخانه ای شدم که از درختی متولد شده باشد
70
7 ماه پیشبه اندیشه ام قسم که من درخت قسم خورده کتابخانه ای سوخته ام
70
7 ماه پیشمگسکی میان سرم خرمای خرامان عشقم را از شهد به آرامی مکید گویی سرانه های عشق به کندی به دستان زمختی دریده شد
60