بورام
در روزی آفتابی، او در کنار دریا نشست. امواج عشقش را در دل مینواختند. به شوق نگاهش، آسمان آبیتر شد. هر کلمهاش جادویی بود. و وقتی دستش را در دستش گرفت، دلش پر از عشق شد؛ عاشق تو شدن، آغاز داستانی بیپایان بود.
6پسند0نقد0
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
8 ماه پیش
اشکی که هنگام شکست می ریزیم همان عرقی است که هنگام تلاش نریختیم.
200
یک سال پیشروزی روزگاری وقتی خیلی نوجوانی از تو انتظار بزرگی دارند افسوس که زود میگذرد دغدغه ات بازی باشد...
141
یک سال پیشدختر همراه با اشک ادامه داد... بابا ای کاش زود تر میومدی خونه!..... ایران تسلیت #بندر_عباس
120
یک سال پیشانها به من خنديدند؛ چون، من متفاوت بودم؛ من به آنها خنديدم، چون، همه مثل هم بودند!
80
یک سال پیشبه حلاوت بخورم زهر كه شاهد، ساقى است به ارادت بكشم درد كه درمان هم از اوست سعدی
60
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده میشوند.