من حتی موقع مسافرت پیراهنت رو با خودم می‌بردم تا شبا آروم بخوابم .تو چطور از من گذشتی.......

هیچ وقت خنده هایت را ندیدم .جز مواقع م س ت ی هرچند سلامتی خیلی مهم بود .اما دوست داشتم همیشه م س ت باشی تا خنده هایت را هرروز ببینم

شاید یه جایی باید یه تکونی ب زندگیم میدادم .یه حال خوب یه دلخوشی جدید .و یه هیجان تازه و شاید و البته شاید ک اونم همینو میخواست و از تکرار بی سرانجام خسته بود اما اون دیگه نمیاد

بی اختیار مداوم ب ساعت نگاه می‌کرد. شاید دیگه قرار نبود ک اونو ببینه .. و الان فقط ب این فکر می‌کرد همون دفعه اول باید پا پیش میزاشت و حرف دل میزد .صد حیف ک خیلی زود دیر میشه....

راستش تا الان مرد ی ندیده بودم ک اینجوری احساساتی باشه .و بیشتر این رفتارا از خانوما سر میزد من ک طبق عادت همیشه پشت چرخ دستی آب رو لب‌وهای داغ می‌ریختم بهش اشاره کردم ک بیاد پیشم .انگاری خودشو ب نشنیدن زد .تابی ب سبیل‌هام دادم و گفتم مگه کری شایدم.