الان من خیره به جماعتی هستم که تک تک شان به موقع اش بهم ضربه بزنن حتی دوست صمیمیم ای دل زخمی مانده ام در این ازدحام بی‌رحم، نگاهم پر از درد و امید خاموش، شاید روزی، لابه‌لای همین زخم‌های بی‌امان، دستی از مهربانی برخیزد و مرهم باشد رانده‌ام را.