آنقدر گرفتار همه چیز شدم که گاهی یادم میر غمگین باشم یا خوشحال آیا تا آخر عمرم در همین روزگارم باز هم خواهم چرخید میان سایه و نور، شاید روزی پرنده‌ای آواز امید بخواند در دل شب‌هایم، و من بفهمم هنوز می‌توانم بال بگشایم، هرچند اسیر تقویم و تکرار.